Czy zgadzamy się, że podstawą do współpracy jest zaufanie? Polska znajduje się wśród krajów o najniższym poziomie zaufania w skali świata m.in. z historycznych powodów. Aby zwiększyć zaufanie przydatna jest otwarta komunikacja nt. różnic, które występują we współpracy i wspólnych rozwiązań problemów a także pomysłów do jej usprawnienia.
Celem cyklu artykułów o współpracy w Polsce jest wyjaśnienie części problemów z tego wynikających pokazując przykłady z życia zawodowego i prywatnego oraz promocja świadomości nt. różnic charakterów i komunikacji NVC dla zwiększenia efektów z pracy i satysfakcji z życia zawodowego. Jak często problemy w komunikacji sprawiły, że coś Wam się nie udało?
Fakty o zaufaniu społecznym w Polsce
- W badaniu Ipsos z 2024 r. Polska uzyskała 2 miejsce w rankingu braku zaufania społecznego na świecie
- W Polsce nawet “…ponad 3/5 ankietowanych (62%) wyraża postawę braku zaufania wobec innych”
- Zawody obdarzone najmniejszą liczbą zaufania to politycy (8%), duchowni (13%) i urzędnicy (16%)
- Współobywatelom ufamy w 35% wg. IPSOS i 34% CBOS przy ~56% braku zaufania do siebie nawzajem
- Bardziej ufamy naukowcom (51%), lekarzom (41%), wojsku (38%) i nauczycielom (36%), czy to dobrze?
- To wpływa na gospodarkę (mamy 34% zaufania do partnerów biznesowych) i efekty pracy w zespołach
Olbrzymi problem z brakiem zaufania w Polsce jest patrząc historycznie m.in. pokłosiem 123 lat zaborów i 49 lat PRL-u, kiedy pokolenia uczyły się kombinować jak przeżyć mimo opresyjnego państwa i służb żyjąc w strukturze społecznej zdominowanej przez chłopów, z mniejszością bardziej samodzielnych mieszczan i szlachty, ginącej w powstaniach.
Zaufanie społeczne w Polsce, po rozbudzeniu nadziei przez “Solidarność” drastycznie spadło w trakcie transformacji lat 90-tych, gdy części społeczeństwa udało się wzbogacić ale większość została pozbawiona stabilności za to widziała dziką prywatyzację z udziałem tych pierwszych. Społeczeństwo dzielono niesprawiedliwie na “wygranych” i “przegranych”.
Jednocześnie przez ostatnie 35 lat polityka krajowa raczej polaryzuje społeczeństwo niż je łączy budując zaufanie. Najpierw rywalizacja Lewicy z obozem “Solidarności” do wyborów 2005 r., następnie konflikt PO i PiS trwający do dziś. Politycy używają agresywnej komunikacji zamiast faktów zarzucając sobie nawzajem zdradę narodową.
Kolejne pokolenia uczą się w szkole dyscypliny a nie zaufania w trakcie lekcji z ograniczoną możliwością pytań i pracy w grupach budujących współpracę do siebie ściągając za to i kombinując jak dostać lepsze oceny. Historia po II wojnie światowej nie jest podejmowana a podstawa programowa w literaturze ciągle się zmienia zależnie od sterów prawicy czy lewicy.
Apel o współpracę dla rozwoju Polski
Jeśli nauczymy się w Polsce bardziej sobie ufać to z kapitałem zaufania społecznego oraz niezwykłą kreatywnością, naturalnie nabytą przez ostatnie 200 lat, da nam to super moce, czego sobie i Wam życzę.
Jest to mocno widoczne w branży IT, w której polscy programiści są cenieni m.in. za umiejętności kreatywnego rozwiązywania problemów a z drugiej strony wielu specjalistów Agile wspiera współpracę.
Bądźmy dumni z rozwoju Polski!
Z drugego największego na świecie (po Chinach) od 35 lat rozkwitu gospodarczego uzyskanego kreatywnością przedsiębiorców oraz pracowitością i zaradnością polskiego hydraulika (i innych specjalistów).
Uczmy się na co dzień współpracy, zarówno w pracy jak i życiu prywatnym, zlecając prace i je rzetelnie realizując, wychowując dzieci i dając dobry przykład jako rodzice i dorośli wobec młodzieży, ucząc się pilnie i edukując, wspierając rządzących Polską i małą Ojczyzną w lokalnych samorządach we wspólnych sprawach jak rozwój i bezpieczeńśtwo oraz konstruktywnie ich krytykując tam, gdzie się nie zgadzamy.
Zainteresował Cię wpis? Skomentuj, udostępnij i czytaj dalej:
Wpływ (braku) zaufania na pracę i życie – Współpraca w Polsce, cz. 2
Zaufanie buduje się otwartą komunikacją – Współpraca w Polsce, cz. 3
Źródła:
www.cbos.pl/SPISKOM.POL/2024/K_040_24.PDF
www.ipsos.com/pl-pl/zaufanie-polek-i-polakow-do-profesji-naukowcy-na-czele-politycy-w-ogonie